A tele achéganos un pouco máis a Galicia

Ás veces no meu interior aparece un comechume producido pola estancia prolongada lonxe da terra. Cando ista saudade se apodera de min trato de mitigala empregando diversos placebos como por exemplo chamar á casa e falar cós meus, escoitar música en galego, ou mesmo mercar un queixo de tetilla.

Esta fin de semana, facendo zapping, atopei unha nova forma de diminui-la sensación de morriña. Trátase de algo moi noso, que nos leva acompañando case que dende que teño uso de razón...


Como ben puidestes adiviñar, trátase de Gayoso. Nunha das canles locais estaban a botar o Luar. Ó principio cando vin o escenario, pareceume, pero tiña as miñas dúbidas, mais unha vez tiven diante dos fuciños a Gayoso e ó "Petróleo", xa non había lugar para as dúbidas, case que se me cae algunha bágoa e todo. O mellor de todo era a dobraxe, que parecía sacada de "Humor Amarillo" ou do "Mundo Viejuno".

Grazas a este achado, dende agora os venres noite poderei sentirme un pouco máis preto da casa.

Are you from past?

Yes, I am.

Máis concretamente do 15 de agosto do 96, dende alí e en primicia tráiovos un documento escuro da máis pequena da familia (pouco che queda).



A ver se pensabades que sempre pintou coma o fai agora.

Parabéns polo cumpre, e dille a túa irmá que ela será a seguinte en recibir un agasallo do pasado.

Como non sei se este anuncio tamén se ve fóra de Galicia, aí vos queda o novo anuncio de Vivamos como galegos en New York.

As Evercamisetas

As Evercamisetas foron un éxito tanto en Alcaudete como no posto de traballo. Pero tras un éxito sempre se atopa unha historia que por desgraza poucas veces témo-la opción de coñecer. Sen embargo, grazas a unha árdua e longa investigazón, a seguinte reportaxe vainos amosar o que se agocha tra-las Evercamisetas.

A idea de facer algo especial para a estadía dos Madarnás en Alcaudete xurde nun momento indeterminado do que case non temos datos. Dende un principio considérase que a mellor opción para facer algo vistoso e notorio é unha camiseta cun deseño orixinal.

Posteriormente, nunha das reunións familiares, exponse por primeira vez de forma pública a idea, someténdose a votación e sendo aprobada por unanimidade.

Unha vez obtidos os apoios precisos comeza a fase da busca dun deseño orixinal e que poida representa-la familia. A opción elixida basearase no monicreque que aparece na cabeceira do blogue. Dos primeiros esbozos non dispoñemos de imaxes, aínda que segundo os testimonios recollidos, o deseño centrábase en buscar unha apariencia máis enxebre do monicreque, polo que se fan probas con boinas, monteiras e máscaras de peliqueiro.

Nunha segunda aproximación ó deseño, retómase o tema dos chapeus e fanse uns debuxos algo máis elaborados que serven para facerse unha pequena idea. Estes debuxos pódemo-los ver na imaxe que se amosa a continuación.

De inicio a idea que ten máis aceptación é a de emprega-la máscara do peliqueiro como base para o resto do debuxo. Unha vez tomada esta decisión, comezase co deseño da composición completa. Nesta ocasión volven sair cinco modelos, tres dos cales contan coa máscara e un deseño de fondo, mentres que nos outros dous intégrase como parte do deseño a Cruz de Santiago, como se pode apreciar na seguinte imaxe.


Partindo dos cinco deseños anteriores faise unha preselección dos dous que serán sometidos a votación, tanto no que se refire ó deseño coma á cor, quedando case que por completo definido o deseño.

Xa nunha última fase de axustes fanse pequenos cambios respecto ó emplazamento e bordes do texto, e decídese substitui-la máscara por unha monteira, xa que se considera que se adapta mellor á idea orixinal.


Chegados a este punto a fase de deseño dábase por rematada, quedando tan só a elección das tallas e a impresión das Evercamisetas.